Dave Holland 5tet from Eu2020 on Vimeo.
Επικαιροποίηση 29/11: Αν πω ότι έχασε όποιος δεν ήρθε, θα είναι πολύ λίγο!
Mariza from Constantine Krystallis on Vimeo.
Μες στο καταχείμωνο, ένα χαριτωμένο (τουριστικούλι) πολυβραβευμένο 3d animation του Constantine Krystallis που δημιουργήθηκε το 2008 στο πλαίσιο προγράμματος του University of Technology Sydney, πάνω στην πασίγνωστη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.Ευχαριστώ το φίλο Δημήτρη Α. που μου το επισήμανε!
του Olivier Rolin˙ μόνον που, ενώ ο έλληνας και ο γάλλος μιλούν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο για τον έρωτα μετά την με την ευρεία έννοια επανάσταση, η νοτιοαφρικανή λευκή νομπελίστρια παρακολουθεί την πορεία μιας επανάστασης μέσα από έναν έρωτα και τις προδοσίες του: να ο κοινός παρανομαστής των τριών έργων...(1) "Η ιστορία του γιού μου" της Nadine Gordimer (η οποία γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 20/11/1923) κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη σε μετάφραση Μπελίκας Κουμπαρέλλη.
(2) Αποσπάσματα, αυθαιρέτως επιλεγμένα, θα βρείτε στο νέο συλλογικό ιστολόγιο που ξεκίνησε με πρωτοβουλία καλού φίλου, το "Αποστακτήριο λέξεων" και πιο συγκεκριμένα, εδώ. Άλλο ένα απόσπασμα, σ' αυτό εδώ το ιστολόγιο, εδώ.
Όταν αποφασίστηκε να ξεκινήσει η διδασκαλία της λογοτεχνίας απ' τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, κανείς δεν φαντασιώθηκε ότι με 15 αποσπάσματα τα παιδάκια θα κοινωνούσαν των αχράντων μυστηρίων της ποίησης˙ απλώς, ελπίζουμε να ευαισθητοποιηθούν τόσο ώστε να φτάσουν κάποτε να μάθουν μες στην τέχνη πάλι, να ξεκουράζονται απ' την δούλεψή της... Με την ίδια ακριβώς λογική θα έπρεπε να προσεγγίζεται και η διδασκαλία της σύγχρονης ιστορίας˙ πολυσύνθετα ιστορικο-πολιτικά και φιλοσοφικά ζητήματα δεν θα λυθούν από παιδιά 10 ή 15 ετών διαβάζοντας μια ή δυο σελίδες σχολικής ιστορίας (ή μιας μπροσούρας): να μάθουν να κρίνουν με σεβασμό στις πραγματικότητες κάθε εποχής είναι ο κρίσιμος στόχος...Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, το Πολυτεχνείο -του '73, βεβαίως- (ξανα)ΖΕΙ μέσα από τις εκτοξεύσεις ανακοινώσεων, (επιμνημόσυνων) δηλώσεων, αναλύσεων, ενίοτε δε και μολότοφ που προσπαθούν να το φέρουν στα μέτρα τους για να νομιμοποιήσουν σημερινές πολιτικές επιλογές που ενυπήρχαν (και συνυπήρχαν) στην εξέγερση εκείνου του Νοέμβρη αλλά δεν τη σηματοδότησαν κατ' αποκλειστικότητα˙ μερικές απ' αυτές, μάλιστα, δεν την έδωσαν καν το κυρίαρχο στίγμα...Μακριά από τον πειρασμό της εργαλειοποίησης της ιστορίας...
Το Πολυτεχνείο μπορεί σαφέστατα να εμπνέει, μπορεί να διδάσκει αλλά δεν χωρά σε κανένα "αυθεντικό", πόσο μάλλον κατ' αποκλειστικότητα, μήνυμα... Ως κορυφαίο πολιτικό γεγονός και όπως κάθε ιστορικής σημασίας γεγονός, το Πολυτεχνείο αντικατοπτρίζει ένα συσχετισμό πολιτικών ιδεών και απόψεων που εκφράστηκαν μια εποχή από συγκεκριμένους ανθρώπους˙ ανθρώπους που βρέθηκαν εκεί και έπαιξαν, κυριολεκτικά, το κεφάλι τους ξεκινώντας από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες -κατά βάση, μέσα στο σώμα της ευρύτερης Αριστεράς- ως προς το πώς έπρεπε να δοθεί η μάχη κατά της χούντας.
Και όσο και αν, στην κορύφωσή του, το Πολυτεχνείο αποτέλεσε και μια υπέρβαση των αφετηριών του, οι άνθρωποι που ήταν τότε εκεί, στη συνέχεια ακολούθησαν μια πολιτική πορεία συνέχειας των πολιτικών θέσεων που τους είχαν οδηγήσει σε εκείνη τη στράτευση η οποία, άλλωστε, είχε αποδώσει πλειοψηφίες και μειοψηφίες μέσα στις συνελεύσεις...
Με δυο κουβέντες: όπως Ψωμί, παιδεία, ελευθερία δεν σήμαινε ακριβώς το ίδιο για όλους όσοι βρέθηκαν τότε στο Πολυτεχνείο, έτσι δεν μπορεί να σημαίνει ούτε και σήμερα. Οι Ρηγάδες, οι αριστεριστές, οι Κνίτες, οι αναρχικοί, οι ομόλογοι (ιδεολογικά) όλων αυτών των ρευμάτων, θα δικαιώνονται (ή δεν θα δικαιώνονται) για τις σημερινές τους πολιτικές επιλογές με βάση το παρόν και όχι σύμφωνα με την "αυθεντική" ερμηνεία του παρελθόντος που κάποιοι "επαναστάτες" επικαλούνται επιχειρώντας να αμαυρώσουν το παρελθόν των άλλων για να δικαιώσουν το δικό τους παρόν... (1)
Συνέχεια την επόμενη Κυριακή, 15 Νοεμβρίου, πάντα στις 11:30 π.μ. (το εισητήριο στα 8 € για παιδιά και νέους έως 18 ετών και για ένα συνοδό παιδιών ως 15 ετών και 14 € η γενική είσοδος): "γνωριμία με την τρομπέτα και το εκκλησιαστικό όργανο και τις εκφραστικές τους δυνατότητες, μέσα από έργα διαφορετικών εποχών και στυλ", υπόσχεται το πρόγραμμα που περιλαμβάνει έργα J. Clarke, G.B. Martini, G.F. Händel, L. Van Beethoven, Naji Hakim, P. Cochereau, P. Eben με τους Manuel Lichtenwoher τρομπέτα, Ουρανία Γκάσιου εκκλησιαστικό όργανο και Μυρσίνη Μαργαρίτη σοπράνο.
Και όπως και πέρυσι, η γενική είσοδος είναι 14 € αλλά πέφτει στα 8 € για φοιτητές, παιδιά και νέους έως 18 καθώς και για ένα συνοδό παιδιών έως 15 ετών.
με την οποία κατέκτησε το League Cup στα... 38 του για να επιστρέψει στο σύλλογο απ' όπου ξεκίνησε και ως πότε συνέχισε να αγωνίζεται; Ποιος παίχτης σκόραρε τέσσερις φορές σε έναν αγώνα: δυο στον αντίπαλο τέρμα και δυο στο δικό του; Ποιος μεγάλος (πολύ μεγάλος) τερματοφύλακας σιχαινόταν τόσο πολύ τη βρώμα που είχε μια... σκούπα και καθάριζε την εστία του; Έχει αποβληθεί ποτέ διαιτητής από ...παίχτη και γιατί; Ποιά (θρυλική στην εποχή της) ομάδα επιστράτευσε τρεις οπαδούς της για να συμπληρώσει ενδεκάδα και κατάφερε να κερδίσει το ματς Κυπέλλου όπου αγωνιζόταν (κάτι που δεν κατάφερε στον επόμενο γύρο όταν επέστρεψαν όλοι οι ποδοσφαιριστές της);Το βιβλίο και η ανάρτηση (όπως και το βίντεο από την αποχαιρετιστήρια εμφάνιση του γηραιότερου σερ των αγγλικών γηπέδων) αφιερώνεται στο φίλο Θόδωρο Πέππα, λάτρη τόσο του αγγλικού football και των κουίζ (κάθε είδους) όσο και της Ιστορίας.
καλογυαλισμένα όπλα κρύβουν πάντα την απλή πραγματικότητα ότι πόλεμος σημαίνει αίμα, αγωνία, σαπίλα, σκατά. Πάντα το ίδιο σήμαινε. [...] Οι δικοί μας πόλεμοι, οι ανταρτοπόλεμοι, με την αγριάδα του αυτοσχεδιασμού, βάζουν τέρμα στα ψέματα. Φτάνουν πια οι μύθοι ότι πάμε στον πόλεμο με τις καλογυαλισμένες μουσικές μπάντες να μας χαιρετάνε. Αν τιναχτείς στον αέρα την ώρα που βάζεις τη βόμβα, μόνο η αστυνομία θα μαζέψει τα κομμάτια σου. Πάρε για παράδειγμα ακόμα και τους αεροπειρατές ή όσους παίρνουν ομήρους: όταν στριμώχνονται, σκοτώνουν τα θύματά τους ή αυτοκτονούν ή και τα δύο. Πόνος και μόνο πόνος. Σε κάθε είδους πόλεμο, σε όλους τους πολέμους. Έτσι, αν είναι ανάγκη να αποδεχτούμε τη βία, εμείς τουλάχιστον ξέρουμε γιατί, δεν ξεγελιόμαστε. Κάτι είναι κι αυτό.μπορεί να αληθεύει ή όχι, ανάλογα με τις περιστάσεις, αλλά σε καμιά περίπτωσηΜε τη μέγιστη σαφήνεια θα υποδείξει ο Ένγκελς που πρέπει -αλλά και πού δεν πρέπει- να αναζητούνται οι αιτίες αυτών των γεγονότων:δεν μπορεί να εξηγήσει οτιδήποτε -ούτε καν να δείξει πως έγινε και ο "λαός" άφησε να προδοθεί μ' αυτόν τον τρόπο. Και πόσο φτωχές ελπίδες έχει ένα πολιτικό κόμμα που όλο το απόθεμά του συνίσταται στη γνώση του μεμονωμένου γεγονότος ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεται τον πολίτη Τάδε. (...) Κανένας άνθρωπος με σώας τας φρένας δεν θα πιστέψει πως έντεκα άνθρωποι ήταν ικανοί να καταστρέψουν μέσα σε τρεις μήνες ένα έθνος τριανταέξι εκατομμυρίων.
Δεν πρέπει [οι αιτίες] να αναζητηθούν στις τυχαίες προσπάθειες, τα ταλέντα, τα λάθη, τις πλάνες ή τις προδοσίες κάποιων από τους ηγέτες αλλά στη γενική κοινωνική κατάσταση και τις συνθήκες ύπαρξης καθενός από τα εξεγερμένα έθνη.Το ίδιο έγραφε και αργότερα, μετά την ήττα της Κομμούνας του 1871, όταν οι πρόσφυγες είχαν χωριστεί σε ομάδες και αλληλοκατηγρούνταν για προδοσία και για κάθε άλλο θανάσιμο αμάρτημα και αποδίδανε την ήττα σε λάθη ατόμων κι όχι σε αναπόφευκτες ιστορικές συνθήκες, κάτι που αρνούνταν να κατανοήσουν.
Διαβάζοντας στο κομμάτι του Ζακ Σαμουήλ στα σημερινά "Νέα", ενόψει της συναυλίας που θα δώσει την Τρίτη στο "Παλλάς", την διαπίστωση του Brandford Marshallis: "αυτό με ενοχλεί σε πολλά κομμάτια της σύγχρονης τζαζ˙ έχουν πολλή αρμονία και καθόλου μελωδία", το μυαλό μου πήγε κατευθείαν σε έναν σπουδαίο συνάδελφό του, τον πιανίστα Enrico Pieranunzi ο οποίος έχει πλουτίσει τη σύγχρονη τζαζ με πανέμορφες μελωδικές στιγμές. Εδώ, διάλεξα κάτι από την τελευταία του δουλειά όπου "συνθέτει" αυτοσχεδιάζει πάνω στις σονάτες του Domenico Scarlatti, του "πιο αυθεντικού συνθέτη-αυτοσχεδιαστή για τσέμπαλο της εποχής του μπαρόκ".
Η Έλλη Παππά, μετά από 89 χρόνια προσφοράς, δεν είναι πια μαζί μας˙ ως φυσική παρουσία γιατί το έργο της (και το παράδειγμά της) μένουν εδώ να μας ανοίγουν ορίζοντες, να μας θυμίζουν ότι ο αγώνας για την ελευθερία δεν σταματά ποτέ ούτε μπαίνει σε καλούπια. Ευχαριστούμε συντρόφισσα για τον πλούτο που μας αφήνεις...(Επικαιροποίηση 1/11) Μια σειρά δημοσιευμάτων:
"Σκόρπιες σκέψεις για την Έλλη που χάσαμε" του Λ.Μαυροειδή (Αυγή)
"Πάντοτε παθιασμένη και ασυμβίβαστη" του Δ.Πλουμπίδη (Αυγή)
"Μια μικροκαμωμένη κοπέλα, γεμάτη εξυπνάδα και μόρφωση..." του Ηλ.Νικολακόπουλου (Αυγή)
"Η πολιτική διαθήκη της Έλλης Παππά" του Λ.Σταυρόπουλου (Βήμα)
Τα κανάλια την ξεχνάνε, οι κινηματογράφοι το ίδιο˙ ευτυχώς υπάρχει το (φθηνό) dvd για να μάθουμε στα πιτσιρίκια μας (μαζί και με κάποιους φωτισμένους δάσκαλους που τη θυμήθηκαν σήμερα) τι είναι ο κινηματογράφος και πώς παρεμβαίνει σε μέρες σαν της σημερινής επετείου... Η πλήρης σειρά των ταινιών του Charlie Chaplin κυκλοφορεί σε δυο καλαίσθητες και πλήρεις εικόνων και πληροφοριών κασετίνες με δέκα δισκάκια απ' όπου δανείζομαι τη μετάφραση του λόγου του Chaplin στο συγκλονιστικό φινάλε του "Μεγάλου Δικτάτορα":"Λυπάμαι αλλά δεν θέλω να γίνω αυτοκράτορας. Δεν θέλω ούτε να βασιλεύσω ούτε να κατακτήσω. Θέλω να βοηθήσω τον κόσμο. Εβραίους, Χριστιανούς, μαύρους, λευκούς. Όλοι επιθυμούμε την αλληλεγγύη. Ζώντας με την ευτυχία των άλλων και όχι με τη δυστυχία τους. Δεν θέλουμε ούτε να μισούμε ούτε να περιφρονούμε. Έχει χώρο για τον καθένα. Η γη είναι πλούσια και μπορεί να θρέψει όλο τον κόσμο. Η ζωή μπορεί να 'ναι ελεύθερη και ωραία αλλά χάσαμε αυτό το μονοπάτι. Η πλεονεξία δηλητηρίασε τις καρδιές μας, ανύψωσε τους φραγμούς του μίσους, μας καταδίκασε στη δυστυχία και το σκοτωμό.Τα πιτσιρίκια έχουν όλο το χρόνο για να μάθουν την ιστορία ως επιστήμη, να εντρυφήσουν σε πηγές και αρχεία για να πληροφορηθούν˙ ταινίες σαν τον "Μεγάλο Δικτάτορα" του Chaplin, μιας ταινίας του 1940, κάνουν κάτι σημαντικότερο στην άγουρη ηλικία των πρώτων τάξεων του δημοτικού (και νωρίτερα): διδάσκουν, ενσταλάζουν, ήθος και αγάπη στη ζωή. Αξίζει να τους τα χαρίσουμε προβάλλοντάς τες στην οθόνη της τηλεόρασης! Μαζί με όλες τις άλλες ταινίες του Σαρλώ!
Ορίζουμε την ταχύτητα, αλλά κλεινόμαστε στον εαυτό μας. Η μηχανοποίηση μας εξαρτοποιεί. Η επιστήμη μας, μας έκανε κυνικούς και άξεστους. Σκεφτόμαστε πολύ, αισθανόμαστε πολύ λίγο. Πιο πολύ και από τις μηχανές, μας λείπει η ανθρωπιά. Πιο πολύ από την επιδεξιότητα, η καλοσύνη. Χωρίς αυτές τις αρετές, η βία θα κυριαρχήσει τη ζωή. Τ' αεροπλάνο και το ραδιόφωνο, μας έφεραν κοντά. Η φύση αυτών των εφευρέσεων αξιώνει την καλοσύνη και την παγκόσμια αδελφοσύνη. Αυτή τη στιγμή, η φωνή μου φτάνει στα αυτιά εκατομμυρίων ανθρώπων, απελπισμένων γυναικών, παιδιών, θυμάτων ενός συστήματος που ξέρει μόνο να βασανίζει και να φυλακίζει αθώους ανθρώπους. Σ' αυτούς που μ' ακούνε λέω: μην απελπίζεστε! Η τωρινή μας δυστυχία προήλθε από την πλεονεξία και τη σκληρότητα αυτών που φοβούνται την ανθρώπινη πρόοδο. Το μίσος θα περάσει, οι δικτάτορες θα πεθάνουν κι η δύναμη που αφαίρεσαν από το λαό, θα ξανάρθει πίσω στο λαό. Όσο οι άνθρωποι θα πεθαίνουν, η ελευθερία δεν θα κινδυνέψει.
Στρατιώτες! Μην υπακούτε τους αγροίκους που σας περιφρονούν και σας καταδυναστεύουν, που σας υπαγορεύουν τις πράξεις και τις σκέψεις σας! Που σας μεταμορφώνουν σε αγέλη, σε σάρκες για κανόνια. Μην υποχωρείτε μπροστά σ' αυτά τα εκφυλισμένα όντα. στους εγκεφάλους και τις καρδιές των μηχανών! Δεν είστε ούτε μηχανές ούτε αγέλη αλλά άνθρωποι, φέρετε την αγάπη μέσα στις καρδιές σας! Και όχι το μίσος! Μόνο οι εκφυλισμένοι μισούν! Μην αγωνίζεστε για τη σκλαβιά. Ο Άγ.Λουκάς γράφει: "το βασίλειο του θεού είναι μέσα στον άνθρωπο". Όχι σ' έναν, όχι σε ένα σύνολο αλλά σ' όλους τους ανθρώπους! Σ' εσάς! Εσείς, εσείς είστε ο λαός που έχει τη δύναμη να εφεύρει μηχανές, να εφεύρει την ευτυχία!
Έχετε τη δύναμη να εμπνεύσετε μια όμορφη και ελεύθερη ζωή, ώστε να είναι μια υπέροχη περιπέτεια. Στ' όνομα της Δημοκρατίας, ας χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη, για να ενωθούμε! Ν' αγωνιστούμε για ένα καινούργιο κόσμο όπου θα 'χει δουλειά για όλους, ένα μέλλον για τους νέους, ασφάλεια για τους ηλικιωμένους. Μ' αυτή την υπόσχεση οι αγροίκοι πήραν την εξουσία. Είπαν ψέματα! Δεν κράτησαν το λόγο τους! Οι δικτάτορες απαλλάσσονται αλλά υποδουλώνουν το λαό. Ο αγώνας μας είναι να κάνουμε πράξη αυτές τις υποσχέσεις! Για να ελευθερώσουμε τον κόσμο, να σπάσουμε τους φραγμούς των εθνών, να καταργήσουμε την πλεονεξία, το μίσος και την ανεπιείκεια. Ν' αγωνιστούμε για ένα κόσμο της λογικής όπου η επιστήμη και η πρόοδος θα επιφέρουν την ευτυχία σε όλους! Στρατιώτες! Στ' όνομα της Δημοκρατίας, ας ενωθούμε!".
Τον αποκαλούν "πατέρα της υπερθέρμανσης του πλανήτη" και ως τώρα ο James Hansen, 68 ετών, από τα οποία τα 28 τα πέρασε στο τιμόνι του Goddard Institute for Space Studies της Nasa, έχει πέσει μέσα σε όλες του τις προβλέψεις... Το 1981 έγραψε ότι την επόμενη δεκαετία θα σημειωνόταν απότομη αύξηση της θερμοκρασίας και η πρόβλεψη βγήκε αληθινή. Μετά, στις αρχές της δεκαετίας του '90, είπε ότι η πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα θα έσπαγε το προηγούμενο ρεκόρ και τα γεγονότα τον δικαίωσαν ξανά. Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να κάνει λάθος γιατί το σενάριο που περιγράφει είναι εφιαλτικό: άνοδο της στάθμης των θαλασσών κατά 7 μέτρα ως το τέλος του αιώνα.The Age of Stupid Trailer March 20th VSn 2009 HD (Bleeped) from Age of Stupid on Vimeo.
Η συνέντευξη αναρτήθηκε σήμερα στην ιστοσελίδα της εφημερίδας "La Repubblica" (μπορείτε να τη δείτε πατώντας πάνω στη φωτογραφία του δημοσιεύματος)˙ αναδημοσιεύεται με αποκλειστικό σκοπό την ενημέρωση και τον προβληματισμό.
Στη συνέχεια, από εδώ μπορείτε να διαβάσετε την ανακοίνωση με την οποία Greenpeace και WWF καλούν σε δράση για μια επιτυχημένη συμφωνία της Κοπεγχάγης˙ η ιστοσελίδα της έκκλησης "μαζί για το κλίμα" είναι εδώ˙ έχουν και blog, εδώ.
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
